Doorgaan naar hoofdcontent

Ondanks alles, ....... toch nog redelijk op tijd aan tafel...

Cees heeft ruim gebruik gemaakt van het geboden slaapcomfort. Het kostte de nodige moeite om hem uit Morpheus armen weg te rukken, mede omdat Henk 'vergat' te melden dat de badkamer vrij was. Na enkele pogingen die van groot doorzettingsvermogen getuigen, lukte het Kees echter om Cees te doen ontwaken. Na het voortreffelijke ontbijt met heerlijke stoeten en sukerbolle hebben we de oude karretjes uit de stal gehaald, op hoogte gesteld en van de fietstassen voorzien. Het doel van vandaag was het herdenkingscentrum kamp Westerbork en zo mogelijk Veenhuizen. Het werd alleen Westerbork, want het verblijf en de toelichtende rondleiding over het kampterrein door de voortreffelijke  vrouwelijke gids is toch wel zodanig dat je daarna niet alsnog een uur kon gaan fietsen, en weer een kleine twee terug. 
Het alternatief Orvelte was ook niet haalbaar want het navigatietalent liet wat te wensen over. Niets nieuws onder de zon dus. Of te voet of te fiets, verkeerd gaan is een normaal verschijnsel bij dit trio. Maar niet getreurd er zijn geen discussies ontstaan, we droegen elkanders lasten, als je begrijpt wat ik bedoel.
Westerbork, het kamp; woorden zijn onnodig daarom volstaan we met enkele beelden.

Welkom in het voormalige Kamp Westerbork
De telescopen die nu op de plaats van het kamp de hemel afzoeken...

Wagons die de zwaar betreurde mensen vervoerden.

De honderdduizend jodensterren en de andere symbolen ter nagedachtenis aan hen die van hier gedeporteerd werden.
--------------------------------------------------------------------
Tsja, we konden het dus niet laten.
--------------------------------------------------------------------
Hierna dan maar richting Orvelte, ook leuk, maar wel te ver door een navigatiefout.
We moesten op tijd terug zijn voor het TV programma over Frans Zevenbergen, waarin ook Pietje werd geïnterviewd. Een waardig saluut voor onze veel te vroeg overleden bedrijfsvriend, waarvan we jarenlang gehoopt hebben dat hij tijdens onze zware wandelondernemingen in het verleden, ergens onderweg klaar stond met stijf gestreken servet om de arm en ons vroeg wat we zouden willen nuttigen..... het is er nooit van gekomen.

Het fietsen van zo'n 35 km was goed te doen, maar ging trager als we zouden willen.
Morgen dan toch maar e-bikes huren??




Reacties

  1. Uiteindelijk toch nog een dag met een zwart randje geweest: Westerbork, Frans ....... Ik vind het wel weer jammer, dat de waardigheid van Pietje niet behouden bleef. Waarom moeten ze toch altijd mensen aan het huilen brengen? Kijkcijfers hebben nog steeds prioriteit. Voor de rest een mooi document. Maar goed! Morgen een nieuwe dag met mooie ervaringen. Geniet er van mannen!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Veenhuizen, op afstand het leukste uitstapje

... Ja letterlijk dan. We hebben bij het ontbijt bedacht dat er per fiets op die afstand heen en terug met de nodige lichamelijke en geestelijke overbelasting en daar tussendoor ook nog een redelijk te vorderen verblijfstijd in het museum, d rie keer maal twee ongeveer 5 kilogram CO2 emissie te besparen valt. Zo halen we de milieudoelstellingen deze vakantie wel?....! Indachtig de recente uitspraak van de Hoge Raad der Nederlanden. Tot zover de theorie. Veenhuizen, de plek die door ene generaal van den Bosch ooit is ingericht onder het motto: "Armoede is een gebrek aan arbeid.." De gestichten van Veenhuizen zijn oorspronkelijk opgericht om mensen die in de uiterste armoede moesten leven, begin 1800, te  helpen een menswaardig bestaan op te bouwen. Door noeste arbeid op het land. De geschatte opbrengsten vielen tegen waardoor er ook naar andere bronnen van inkomsten werd gezocht. Zwervers en andere schorremorrie, maar ook weeskinderen werden hier ondergebracht. De ouderen moes...

We gaan beginnen.....!

Het is najaar 2018. De jaarlijkse portie lichaamsbelasting voor ouderen op ongebaande wegen moet plaats maken voor een wat gezapiger reismethode. Op de pedalen, op de stalen, dan wel aluminiummen ros. Het heupgewricht van H is over zijn standtijd heen en dient gereviseerd te worden. Maar eerst nog even genieten van de Indian Summer op de prairie van onze provincie Drenthe. Kijken of het bevalt, met name K is sceptisch, hij loopt liever.... C en H hebben doorleefde ervaring met de monsterrit van Trier naar Koblenz..... Wordt de komende week vervolgd. 🚲

De herfsttooi van de natuur

Met de moed der wanhoop trachten de bomen die genade verdienen tevergeefs hun reeds verkleurde en schrompelende bladeren vast te houden in dit 'schuldige landschap' in de omgeving van het voormalige Kamp Westerbork. De gidse van eergisteren refereerde in haar uitleg naar deze uitdrukking van Armando. Er is heel wat gebeurt in de oorlog op die plek en nu straalt het landschap de vermoorde onschuld uit. Maar we genoten nochtans met volle teugen van de rust en de mogelijkheid om ons onafhankelijk voort te bewegen in alle vrijheid en oppassend dat je niet een of andere ploeterende grijsaard de berm in dwingt. De pedaleurs in actie. Op deze zonovergoten dag reden wij, drie leden van de grijze golf (aldus de typering van de lokale rijwielberhuurder) de zon tegemoet. Cees en Henk op een e-bike en Kees, de notoire e-bike weigeraar, op zijn bij de hotelprijs inbegrepen stalen ros. Kees zweert bij zijn 'knieënstoom'.  Kees droeg de pijn, die wij de afgelopen jaren voelden als hi...