Doorgaan naar hoofdcontent

Veenhuizen, op afstand het leukste uitstapje

... Ja letterlijk dan. We hebben bij het ontbijt bedacht dat er per fiets op die afstand heen en terug met de nodige lichamelijke en geestelijke overbelasting en daar tussendoor ook nog een redelijk te vorderen verblijfstijd in het museum, drie keer maal twee ongeveer 5 kilogram CO2 emissie te besparen valt. Zo halen we de milieudoelstellingen deze vakantie wel?....! Indachtig de recente uitspraak van de Hoge Raad der Nederlanden.
Tot zover de theorie.
Veenhuizen, de plek die door ene generaal van den Bosch ooit is ingericht onder het motto: "Armoede is een gebrek aan arbeid.."
De gestichten van Veenhuizen zijn oorspronkelijk opgericht om mensen die in de uiterste armoede moesten leven, begin 1800, te helpen een menswaardig bestaan op te bouwen. Door noeste arbeid op het land. De geschatte opbrengsten vielen tegen waardoor er ook naar andere bronnen van inkomsten werd gezocht. Zwervers en andere schorremorrie, maar ook weeskinderen werden hier ondergebracht. De ouderen moesten worden ge(re)socialiseerd onder meer door het leren van een beroep, zodat ze waardige leden van de toenmalige maatschappij zouden worden.
Het werden rijkswerkinrichtingen en later kwamen er ook gevangenissen. Nu nog zijn er hier gevangenissen voor het grootste geboefte van onze maatschappij.
We bezochten het pas in 2016 gesloten gevangenisgebouw en werden rondgeleid door een verdacht deskundige gids.
Met name de isolatiecellen maakten veel indruk. Het lukte ons niet om ons hier thuis te voelen. En we zijn dankbaar voor onze hotelkamers, hoewel die niet enige ster zou kunnen verwerven.
Ook de busrit met chauffeur Henk, what's in a name? Was zeer indrukwekkend. We hadden er geen idee van hoe groote het terrein is en hoeveel gevangenissen er nog zijn.
De oude elektriciteitscentrale bleef zelfs voor ons dicht, ondanks ons verwoede geslijm en het opgeven over ons elektriciteitsverleden. Schande.
Overigens hulde aan de vele vrijwilligers die dergelijke musea hun bestaansrecht geven.
Zwervers en landlopers van toen, zoek de verschillen..
Ternauwernood toegelaten op het terrein 
In de boevenbus, voor een rondrit dan wel...
Het riante nachtverblijf der gedetineerden
Speciaal voor de apothekers onder ons....: een uitgebreid arsenaal aan stofjes.
====================####=======================
Na het aangename verpozen van de "Beweging van Verontruste Heeren, als u begrijpt wat ik bedoel" en vrij naar Heer Bommel cq Marten Toonder, togen we opgewekt naar Orvelte. Het verstilde dorp dat met de nodige subsidies en de horden toeristen door over-enthousiaste vrijwilligers overeind gehouden wordt.
Uitgebreid vertelt een gids over de gechiedenis van het harde leven in het land van Bartje, waardoor je respecteert dat Bartje het verrekt om bruune bonen te bidden. Het onrecht van de rijke boeren tegenover de arme landarbeiders, lees: lijfeigenen.
Mooi
Een echte Gouden Gids. Vol vuur en deskundig verhalend over de tijd toen alles ook niet zo best was, behalve voor de rijke boer die hier woonde.

Een mooie dag is weer voorbij. Morgen de laatste fietsdag alweer. 
Lezers, Saluut!

Reacties

  1. Ik ben toch wel blij dat ze jullie weer hebben vrij gelaten.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo'n blog willen de thuisblijvers voor geen goud missen!
    Lees ik nou goed dat die landloper een vrouw is???

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

We gaan beginnen.....!

Het is najaar 2018. De jaarlijkse portie lichaamsbelasting voor ouderen op ongebaande wegen moet plaats maken voor een wat gezapiger reismethode. Op de pedalen, op de stalen, dan wel aluminiummen ros. Het heupgewricht van H is over zijn standtijd heen en dient gereviseerd te worden. Maar eerst nog even genieten van de Indian Summer op de prairie van onze provincie Drenthe. Kijken of het bevalt, met name K is sceptisch, hij loopt liever.... C en H hebben doorleefde ervaring met de monsterrit van Trier naar Koblenz..... Wordt de komende week vervolgd. 🚲

De herfsttooi van de natuur

Met de moed der wanhoop trachten de bomen die genade verdienen tevergeefs hun reeds verkleurde en schrompelende bladeren vast te houden in dit 'schuldige landschap' in de omgeving van het voormalige Kamp Westerbork. De gidse van eergisteren refereerde in haar uitleg naar deze uitdrukking van Armando. Er is heel wat gebeurt in de oorlog op die plek en nu straalt het landschap de vermoorde onschuld uit. Maar we genoten nochtans met volle teugen van de rust en de mogelijkheid om ons onafhankelijk voort te bewegen in alle vrijheid en oppassend dat je niet een of andere ploeterende grijsaard de berm in dwingt. De pedaleurs in actie. Op deze zonovergoten dag reden wij, drie leden van de grijze golf (aldus de typering van de lokale rijwielberhuurder) de zon tegemoet. Cees en Henk op een e-bike en Kees, de notoire e-bike weigeraar, op zijn bij de hotelprijs inbegrepen stalen ros. Kees zweert bij zijn 'knieënstoom'.  Kees droeg de pijn, die wij de afgelopen jaren voelden als hi...